Leren

Bij Nederlands heb ik wel m’n struikelblok, dat is samenvatting maken. Dat vind ik moeilijk. Ik weet wel hoe je ’t moet maken. Ze zetten punten neer die je moet opschrijven. Dat vind ik best, kan ik allemaal doen. Binnen bepaalde woorden, kan ik ook best wel doen. Alleen het moet ook nog logisch zijn, en dat vind ik heel moeilijk.

Mij Duits cijfer is beter dan die Nederlands en Engels. Is de hoogste cijfer van allemaal. Engels vind ik wel moeilijk, maar Duits niet. Want in Duitsland heb ik ook heel veel familie wonen, en omdat ze ook hele tijd Duits spreken, en omdat ik ook telkens hoor, dus vind ik wel makkelijker. En Duits is meer net als Nederlands, dus komt wel makkelijk voor.

Vreemde talen vind ik echt vreselijk. Alles. Die woorden leren en goed uitspreken, ik heb net een beetje onder de knie hoe ik Nederlands moet uitspreken, en dan.. als je dan Engels, dan heb je bepaalde letters achter elkaar, dan moet je dat weer heel anders uitspreken, dus dat was erg ingewikkeld. Duits lijkt wel op het Nederlands, dus als ik dat hoorde kon ik verstaan kan ik het nog wel aardig.

Sommige woorden begreep ik eerst niet. Op een gegeven moment heb ik heel vaak gezegd: wat betekent dat woord? En dan wist ik het.

Soms is iets op papier wel makkelijk, soort geheugensteuntje, maar soms is het ook moeilijk. Dan is het echt zo, ik snap er niks van, laat me maar gewoon zien, dan weet ik het veel beter.

Economie dat gaat wel. Moet ik al die formules in me hoofd houden. Moet ik allemaal leren, en heb ik wel heel veel tijd besteed om dat te onthouden, want als ik toets krijg, ben ik weer vergeten. Maar als zenuwachtig bent, dan vergeet je ook alles en dan kan je beter rustig blijven en wel dingen onthouden. En nog goed pauze nemen en goed eten, dan komt goed.

Schrijven gaat goed gewoon. Toen ik heel klein was helemaal niet gewoon. Vond ik het vreselijk. Nu ben ik het gewoon aan gewend. Weet je, op een gewone school, moet je schrijven. Mensen schrijven, moet je toch. Als je toch geen zin hebt, moet je het gewoon, ik denk gewoon positief. Ik ga ’t gewoon doen. Maar als ik heel erg moe ben, dan moet ik echt m’n kop gebruiken gewoon.

Engels dat vind ik moeilijk. Maar Nederlands gaat echt supermakkelijk. Duits is ook makkelijk bij mij, misschien omdat Duits meer op het Nederlands lijkt dan Engels. Wiskunde is mijn moeilijkste vak, dat je dan moet uitrekenen en dat je dan daar formule voor moet hebben. Want doe ik het wel goed, maar dan doe ik het precies omgedraaid.

Ik kan nog wel goed Engels, dus ik kan het in elk geval verstaan. ’t Is alleen, ja in ’t Engels praten kan ‘k niet echt heel goed. Dan moet ik soms wel eens denken van: ‘ja hoe moe ik dat dan zeggen,’ dan heb ik alleen goedkope woorden.

Engels is veel makkelijkere taal om te begrijpen. En Nederlands is moeilijk.

Als ik mijn vinger opstak, in de klas dan, dan ging de meester eerst alle andere vingers langs en dan zei ik van: ‘nou, ik snap deze vraag niet’ ‘en wat snap je dan niet?’ ‘Ja, ik snap gewoon niet wat er gevraagd wordt’ en dan las hij het voor en dan zei ik van: ‘o, ik weet het al’ en dan ging ik weer verder. Dan voelde ik me altijd heel stom. Dan had ik zoiets van: ‘ja, hij leest het voor en nou snap ik het wel’.

Als ze het op school niet weten dan denken ze gewoon dat je normaal bent, en dan gaan ze gewoon hele lappen informatie enzo geven, ja. En dan probeer ik wel alles daar op te schrijven, maar.. dan raak ik vanzelf ook weer achter. Als ik het net opschrijf en dan beginnen ze weer met ander gelijk te zeggen ander onderwerp en dan zit ik dat alweer op te schrijven, ja, dan is zit alles door elkaar, en dat vind ik ook wel lastig.