Pesten

En toen steeds werd ik banger om te praten omdat ze mij ook daar op de school ging pesten, want ik zat ook op een Speciaal Onderwijs, en als ze daar ook pesten, dan denk je: ‘o, het ligt aan mij’. Ja, dan voel je helemaal schuldig, terwijl je helemaal niks had gedaan. En dan word je helemaal in jezelf gewoon.. dichter en niet openbaar hè.

In sommige groepjes, dan lachen ze toch wel beetje zachtjes in hunzelf van: ‘wat vertelt zij
nou????’ Op het moment dat mensen me gaan uitlachen, dan word ik boos, en ook verdrietig. Dan heb ik iets van: ‘rot maar op’. Als jullie ‘t niet accepteren, ja, er zijn nog duizend anderen die misschien wel naar me willen luisteren. En dan trek ik me terug. Uiteindelijk loop ik huilend naar huis.

Op basisschool deden ze mij echt pesten, zo van: ‘ja, je kan niet praten, jij dit, jij dat’.  Er waren ook Nederlanders en ze zeiden: ‘ja, je moet goed Nederlands leren, je kan niet praten’. Ja, ik wist ook niet waarom ze gingen mij pesten, want hun konden ook niet zo goed praten, dus… Daar had ik wel twee, drie goede vrienden enzo, maar de rest gingen wel weer haten daar.

Op school ik ging niet praten, hun kwam heel tijd op me af om te pesten, en hadden we.. ging een ruzie … kwam een ruzie ontstaan terwijl ik helemaal niks deed. Dus ja, daar dacht ik zo bij: ‘ik kan beter antwoord geven dan stil blijven.’ Want als je stil blijft, dan kom ze meer op je af, dan denk ze: ‘o, ze is bang’. Dus toen op een nieuwe school begon ik gewoon helemaal
openbaar te zijn, ging ik met ieder contact nemen. En als ze een ruzie wouden doen met mij, ging ik gewoon antwoord geven, en dan ging ik gewoon weglopen, of tegen de meester zeggen of tegen juffrouw zeggen.

Ik werd wel gepest, maar niet om mijn ESM.

Ik ben wel gepest, dan zeggen ze wel eens wat, maar dan kom ik naar ze toe van: ‘heb je wat of zo?’ En dan zeggen ze meteen niks meer. Want ik heb echt schijt aan diegenen die pesten.

Als je anders bent dan anderen dan word je gepest. Ik was gewoon anders dan die mensen, door mijn praten.

Mijn ouders begrijpen mij ook moeilijk. En soms zagen ze wel blauwe plekken op mijn lichaam omdat ze mij knepen, slaan op school. En ik reed ook in speciaal busjes, dus ze gingen ook in de busjes knijpen, slaan. En ja mijn ouders als ze de blauwe plekken zien, dan ga.. gingen ze naar school om te zeggen: ‘ ja, wat is dit?’ Maar de juffrouw geloofde weer niet als ze de blauw plekken zien, dan zeg ze: ‘ja de ouders heb geslagen’ terwijl dat niet zo was. En ik omdat ik ook niet mezelf konden uitleggen, en omdat ze ook niet geloofde, ja.

Ik werd op de VMBO toen ook wel eens gepest enzo, door twee meisjes uit de klas. Ik was gewoon anders waarschijnlijk. En toen hadden we dat verteld. En de mentor regelde dat.

Als ik thuis was, ging ik met mijn zusje spelen, in de tuin. Ik werd ook in mij buurt gepest. Mijn zus kwam dan altijd voor mij op omdat ik altijd onzeker was om te praten.

Ik ben wel gepest. Maar echt pesten dat doen mensen niet bij mij niet, zeg maar, dat ze me gaan pesten van: ‘Hé, je hebt ESM.’

Vroeger zei ik het niet tegen de juffrouw als ze mij pestten. Dus de juffrouw ging mij ook niet helpen. Ze wisten het wel dat ze me pestten. En omdat ik alles in me houd, toen werd ik helemaal stressig in me hoofd en zo. Dus nu zeg ik alles wat ik in me heb. Als ik zeg maar een haat heb tegen juffrouw, zeg ik gewoon dat ik dat ik u haat en dat lucht ik meer op dan dat helemaal in mezelf te graven.

Nu ben ik meer openbaar geworden, dus ben ik meer heel luchtig.

Ik werd gelukkig niet gepest, maar er werden wel nare opmerkingen gezegd over dyslexie van: ‘o, daar heb je hun weer,’ weet je wel, ‘met hun dyslexie,’ en dat soort dingen.

Advertenties