Wat helpt niet?

‘Ja’ zeggen en ondanks dat je er niks van begrijp.

Ik heb geprobeerd op mbo de Kurzweil te krijgen. Dat beviel me heel goed. Maar Kurzweil is heel duur en de UWV wou het niet vergoeden, omdat het niet in de wet staat.

Zin op de helft zelf afmaken en ons niet laten uitpraten.

Ondersteunende gebaren heb ik helemaal niks aan.

Wiskunde kan ik goed. Maar verhaaltjessommen vind ik altijd geen zak aan, dan denk ik: ‘mag ik een stift en dan helemaal doorheen kruisen, en achter dan weer doorgaan. Maar dan
komt die vraag weer voor en dan.. moet je wel die vraag doen.

Schoolboek is gekleurd, en de tekst is af en toe gekleurd, en dan weer een andere kleur, en dan denk ik: ja waar was ik nou? Kan ik echt niet doorheen lezen. Dat gewoon de bladzijde om figuur plaatjes, nee hier is geen bladzijde tekst , dan lees ik weer verder. Ik heb als dit zo een tekst gewoon zo is, zonder plaatjes, dan.. probeer ik eerst zelf te vinden welk plaatje ze
bedoelen.

Op school had je ESM-groepjes over zelfvertrouwen, om dan sociaal te zijn, maar daar mocht ik niet in. Zij dachten dat ik ‘t wel gewoon aankan, dus… had ik niet zoveel te zeggen. Ik vond ’t echt raar want ze hadden speciale ESM-groep, daar kom af en toe mensen bij elkaar die praten dan over de ESM wat zij hebben, maar ik werd nooit uitgenodigd. Als ik uitgenodigd zou worden zou ik er wel echt graag gezegd om mee te gaan. Dus eigenlijk werd ik daar ook al beetje buitengesloten van bepaalde dingen.

Ik weet wel dat vrienden mij probeer te helpen, om: ‘Ja, je moet zo zeggen’ of ‘Je moet dit doen’, maar soms vind ik wel een beetje irritant of beetje raar, dan voel ik meer aangesproken: ‘o, ik heb heel veel dingen fout gezegd.’ Want als ze dat zeggen, daarna is luister ik echt heel goed naar mijn stem, en als ik hoor dat ik echt dingen fout zeg, probeer ik hele tijd opnieuw te zeggen, drie keer, vier keer herhalen. En dan vind ik dat wel lastig.

Dat ik mensen niet snap, dat kan ook wel aan de degene die praat liggen, want bijvoorbeeld de docent Maatschappijleer, als zij het ui uitlegt, ik snap er geen ene flierefluit van, maar als mijn vader uitlegt, dan snap ik alles. Dan heb ik goede cijfers. Maar ‘t zou misschien ook wel kunnen zijn dat de manier van praten, de woordenschat gebruik, hoe noem je dat, de moeilijkheid, de moeilijke woorden. Misschien dat ik daardoor niet snap, en mijn vader legt gewoon algemeen Nederland uit.

Ik zat op een school, daar was het gewoon: ‘je werkt gewoon een half uur aan rekenen, en je werkt een half uur aan taal’. Dan had ik mijn taal niet af en mijn rekenen zat ik al halverwege de les al van: ‘nou ja, ik ben klaar.’ Maar je mocht ook niet doorwerken. Dus voor mij was klassikaal werken helemaal niet goed.

Advertenties